Czyń dobro

W tym tygodniu zaczęłam z 7-klasistami rozdział dotyczący dobroczynności. Rozmawiamy o różnych jej aspektach i sposobach pozyskiwania funduszy na cele charytatywne.

Dzisiejszą lekcję okrasiłam filmikami z youtube: ICU grandpa i Happiness life hacks from Japan. Pierwszy wybrałam z uwagi na silne wzruszenie, które u mnie wywołał. Oto bowiem emeryt zgłosił się do szpitala jako wolontariusz do pomocy w opiece nad wcześniakami i noworodkami, którym rodzice z różnych względów nie mogą poświęcić tyle czasu i CZUŁOŚCI, ile by one potrzebowały. Tuli je więc w ramionach, głaszcze, mówi do nich. Dla takich maleństw to bardzo ważne. Nie dość, że pozwala im się prawidłowo rozwijać, to jeszcze najprawdopodobniej zapobiega SIDS, czyli syndromowi nagłej śmierci łóżeczkowej. Sama jestem mamą, więc takie tematy uderzają w moje najczulsze struny. Skłoniło mnie to także do przyjrzenia się samej sobie jako matce – czy zapewniam swojemu maluchowi wystarczająco dużo uwagi i przytulasków.

Próbowałam zagaić rozmowę o tym, że wolontariat w krajach anglojęzycznych jest zjawiskiem powszechnym. Także i w naszym kraju staje się coraz bardziej popularny. Zapytałam, dlaczego warto bezinteresownie pomagać innym ludziom. Może wzruszenie odebrało uczniom mowę? Wspomniałam więc o czymś tak prozaicznym, jak kształtowanie miękkich cech, takich jak empatia, współczucie. Tutaj można poczytać o tym więcej.

W naszej szkole również działa wolontariat. Uczennice rzeczonej klasy m.in. wspierają pracę świetlicy, pomagając młodszym kolegom i koleżankom.

Drugi filmik wybrałam z uwagi na przesłanie „mindfulness of others”, czyli najogólniej rzecz ujmując: uważność innych, uwzględnianie drugiego człowieka. Wiąże się tam ona bezsprzecznie z szacunkiem wobec bliźniego.

Następnie przytoczyłam uczniom cytat znaleziony w internecie o tym, że jeśli masz pełną lodówkę, dach nad głową, miejsce do spania i ubranie na grzbiecie, to jesteś bogatszy niż 75% ludzi na świecie (obstawiałam, że chodzi o 2/3). Warto to sobie uświadomić w codziennej gonitwie za pieniądzem i karierą. Gdyby się zagłębić w temat, okazałoby się, że tak naprawdę nie potrzeba nam do szczęścia zbyt wiele.

Na koniec zaproponowałam uczniom ćwiczenie na najbliższy tydzień. Zaproponowałam, żeby codziennie wieczorem zastanowili się przed zaśnięciem, za jakie 3 rzeczy są w danym dniu wdzięczni. Ode mnie usłyszeli: „Jestem wdzięczna za życie, moją rodzinę i za was, ponieważ motywujecie mnie do rozwoju”. 🙂

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s